Klukk klukk klukk

Begga klukkaði mig og mér skilst að þá eigi ég að skrifa 5 hluti um sjálfa mig á bloggið mitt. Það ætti ekki að vera erfitt þar sem ég skrifa aldrei um neitt annað en sjálfa mig og hugsanir mínar á bloggið mitt.

* 95% Íslendinga sem ég hitti spyrja mig "Heitirðu Kamma í alvörunni?" og þessi spurning fer mjög mikið í taugarnar á mér þ.a. í sumar svaraði ég þessari spurningu svona: "Nei, í raun heiti ég Kambína og þar sem við þekkjumst ekkert sérstaklega vel finnst mér að þú ættir alltaf að kalla mig Kambínu".

* Þegar ég las setninguna "nú er ég aldeilis hlessa" í fyrsta skipti sýndist mér standa "nú er ég aldeilis hlussa" og hló og hló og hló.

* Ég átti erfitt með að segja veikt g þegar ég kom heim frá Englandi og sagði EINU SINNI "Ái, aujjað mitt" þegar ég fékk bolta í augað - síðan hefur verið gert miiiiiikið grín að mér. Þess vegna finnst mér einstaklega illkvitnislegt að hafa "Dragavegur" sem götunafn.

* Fyrsti kærastinn minn í Englandi, þegar ég var 5 ára, hét (og heitir enn) Danny (Daniel). Fyrsti kærasti minn á Íslandi, þegar ég var 15 ára, hét (og heitir enn)Danni (Daníel)!

* Þegar ég var 4 ára bauð stelpa sem hetir Charlotte mér ekki í afmælið sitt en hún bauð öllum hinum krökkunum í bekknum. Hún sagði mér að foreldrar hennar leyfðu henni eingöngu að bjóða 30 manns (32ja manna bekkur), ég grét og grét og grét. Mamma hefur aldrei getað fyrirgefið þessari stelpu.

Það er búið að klukka alla vini mína sem blogga.

Mannréttindabrot

Hvernig gátu þau skreytt Kringluna í Október?
Það ætti að setja lög um jólaskreytingar verzlana.
Þetta hefur allavega ekki þau áhrif á mig að ég ætli að kaupa meira.
Frekar hitt - ég ætla að forðast Kringluna.

Kæru vinir!

Ég gæti skrifað hér langa færslu um hvað mig langar að gera í framtíðinni, hvað ég væri til í að læra og hvers vegna, hvret mig langar að ferðast og á hvaða forsendum, hvernig mér finnst ég geta breytt heiminum, hvernig allir geta breytt heiminum, kvennabaráttuna í heild sinni og margt, margt fleira ef ég bara hefði tíma.
Tíminn er afstæður, ég get næstum sannað þetta stærðfræðilega, en samt eru skiladagar á verkefnum og ritgerðum og próf sem ég verð að mæta í. Nú fer öll mín hugsun og allir mínir draumar í námið. Aldrei hefur mér fundist sjónvarpið jafn áhugavert eða jafn nauðsynlegt að blogga. Ég hreinlega þrái að setjast niður og skrifa bréf.
Svona er að vera menntaskólanemi, mann langar að gera svo mikið en hefur ekki tíma til þess. Sjáum við eftir þessu síðar meir eða hjálpar þessi undirbúningur okkur að láta drauma okkar rætast? Sjáum til, við sjáum til.

Æðislega æðislega æðislega líf

Eftir frábæran dag, yndislegar stundir með Beggu og Jonna á Kaffi Mokka og í hinum ýmsu búðum að versla. Versla gjafir handa Jóa, sem er mér kær sem bróðir. Eftir þennan frábæra dag tók ég strætó heim. Þar sat ég fyrir aftan tvær gelgjur. Ég leyfi mér að fullyrða að þetta voru gelgjur því 1) Ég ætti að þekkja það. 2) Önnur þeirra talaði UM símann sinn í 17 mínútur. Hann er sko alltaf að hringja og hún fær ekki að sofa og þúst hún getur ekki slökkt á honum því þá halda allir að hún sé í fýlu eða eikka!!! Það var eitt sem þessar gelgjur sögðu sem mér fannst samt svolítið fyndið. Það var hve fyndið það væri ef þær segðu alltaf "ja-á" en ekki já. Síðan þegar fólk spyrði "Hver er kækurinn þinn?" eða "ertu með kæk?" myndu þær alltaf segja "ja-á". Í sjálfu sér fannst mér þetta alls ekki sniðugur brandari hjá þeim, langt frá því. Spurningin finnst mér hins vegar frumleg og góð og spyr því lesendur mína:

Hver er kækurinn þinn?

Gömul sál

Mér fannst ég einstaklega sniðug í gær þegar ég sagði Eddu að hún væri "gömul sál", mér fannst það fyndið vegna þess að fólk sem talar svona er oftast gaga. Begga hringdi í mig í gær og spurði hvað ég ætlaði að gera um kvöldið (=fara út að borða kínverskan með mömmu og hitta Össur), síðan spurði ég Beggu hvað hún ætlaði að gera. Henni var boðið í 2 partí en vildi heldur hitta mig. Þetta er ómetanlegt hrós þó svo að annað partíið hafi verið Konditori partí og í hinu áfengi þá finnst mér þetta sætt. Mjög sætt. Síðan þegar við Össur vorum að ræða málin þá komst ég að þeirri niðurstöðu (sem Össuri fannst mjög svo áhugaverð) að mér finnst miklu skemmtilegra að vera með góðu vinum mínum en djamma. Þess vegna ætla ég að loka mig af frá umheiminum (á fjórðu hæð, Háaleitisbraut 109) og bíða eftir að góðu vinir mínir finni mig. Ég bíð!

Árshátíð MR

Var einstaklega leiðinleg. Hitti þó Óskar og Frikka aftur. Það var gaman. Fyrirpartíið var hálfglatað þar sem stelpan mátti greinilega ekki halda partí og fékk taugaáfall þegar einhverjir þriðjubekkingar ældu fyrir utan húsið hennar. Það var líka nýbúið að leggja parket og allir fóru inn á skónum. Klukkutíma síðar voru allir beðnir um ða fara úr skónum því það var búið að rispa parketið. Það er auðvelt að vera vitur eftir á.
Milljónamæringarnir náðu ekki til mín, of mikið um trompet, Coral - ekki alveg málið á árshátíð. Hermigervill var góður og er þetta í fyrsta skipti sem góða tónlistin á balli hefur veirð í litla herberginu niðri. Eddu, Láru og Pál Óskar vantaði á þessa árshátíð.
Við Begga fórum líka snemma, keyptum fullt af nammi og skelltum okkur heim til mín að horfa á The Gladiator. Áður en myndinni lauk fór Begga að sækja systur sína og keyra heim og síðan sofnaði ég. Nú er ég að bíða eftir Gunna, hann ætlar að reyna að redda hárinu mínu en ég missti mig aðeins í gær. Sumir segja að þetta sé pönk. Aðrir "ljótt".

Matarboð

Í dag bauð ég nokkrum vinum mínum heim í mat. Lasagna að hætti mömmu (=ekki lasagna en mjög gott), kartöfluréttur að hætti Kömmu, burritos að hætti Gutta, brownies frá Beggu og gulrótakaka sem Jonni bakaði (samt var Jonni ekki á svæðinu).
Skemmtilegt og rólegt kvöld. Síðan verður villt partí annað kvöld. Allir brjáluðu dópistarnir sem ég þekki ætla að rokka feeeeiiiiitan hérna og kasta bollunum hennar mömmu á milli sín. Það verður sjúkt!
Foreldrarnir eru í Luibliana og njóta sín. Nema þau hafi verið að ljúga að mér. Kannski eru þau á Ísafirði, kannski leiðist þeim. Hvað veit ég? Hvernig get ég verið viss um sannleikann? Hvers vegna las ég yfir heimspekiritgerðina hans Gutta?
Á morgun verð ég fersk og hress. Hress, hress, hress.
GANGA GANGA GANGA. Fjallgönguáfangi - líkamsrækt í MH, snilld... nema þessi laugardagsganga, Esjan frá nýju sjónarhorni? Sjónarhorni ástarinnar?
Ég verð að hætta í heimspeki.
Áður en það verður of seint.
Það er svo gaman að leggja Gutta í einelti! Ég held að það sé kominn tími til að hætta að vera leiðinlegur við Beggu, hætta að skrifa allt á hana sem maður kaupir í Café Konditori og byrja að hlæja að Gutta! Gutti sem er svo hrifinn af snertingu, Gutti sem er svo framfærinn, Gutti sem er svo skemmtilegur.

Jean Carcalho - Brazil

Ég er að tala við Jean í símann, "how are the three people in Iceland?" var byrjunin á samtalinu okkar, hann spurði líka "are you drunk?" - "no" - "Are you eating something?" - "no" - ..."You´re not Kamma!!!!!!!" Hann er svo fyndinn, ég sakna hans ekkert smá!
Hann saknar þess að umgangast feitt fólk sem hann getur gert grín að, hann saknar semsagt mín og Dominic. Eftir að hann kom heim til sín halda allir að hann sé hommi. "I think Dominic´s smell rubbed off or something".... ég fór að segja eitthvað óvart á íslensku (var að lesa) og þá sagði hann:
"I don´t know if you noticed but I don´t understand Icelandic"
Svo sagði ég honum að ég myndi bráðum hitta Tómas og konuna hans og þá spurði hann "she doesn´t speak English? And not even Icelandic?" ég svaraði þá neitandi og þá sagði hann "I don´t think she knows she´s married to him"... æ, hann er svo fyndinn!

Hann er æðislegur!!!!

Nýr linkur handa ykkur.

Svalur gaur!

Endalaust fyndið!

...

Kári Hreinsson!

Hahahahahahahahahahahaha!!!

Sunnudagsblog

.

Nú er sunnudagur, í dag hef ég gert nákvæmlega ekki neitt.
Á föstudaginn var vinátturæðukeppni milli MH og MR og ég var í æfingaliði kvöldsins. Við skíttöpuðum en keppnin var skemmtileg. MRingar fóru á kostum og þá sérstaklega stúlka sem heitir Saga. Hún er kærasta Ásgeirs Péturs sem er vinur mömmu. Lítið land. Jón Ben var samt valinn ræðumaður kvöldsins.
Eftir keppnina fór ég ásamt Beggu, Gutta og Jóa heim til mín og við spjölluðum, borðuðum fullt af nammi og fórum svo að horfa á dvd. Ég steinsvaf.. Á laugardaginn var Gettu Betur æfing en það er ekki enn búið að velja síðasta busann í liðið. Mér leist ágætlega á liðið so far. Gutti er náttúrulega svo sætur og þessi stúlka virtist indæl.
Matarboðið heima var æðislegt. Mjög skemmtilegt m.a.s., allir fyndnir og fallegir og maturinn góður. Síðan kom minn frábæri frændi (sem ég skulda greiða) og skutlaði mér í afmælisveisluna hans Gulla. Hún var ágæt. Jonni kenndi mér fullt af dönsum og já, þetta var bara fín veisla. Össur skutlaði mér líka heim og ég vaknaði í morgun. Síðan þá hef ég ekki gert neitt!

Gott kvöld

Í góðra vina hópi. Fyrst var samt góður matur, selur og milljón aðrir réttir. Mamma er æðisleg, stendur fyrir sínu. Pabbi líka, það var gott vín með matnum.
Horfði á Amadeus ásamt Beggu, Jóa, Gutta og Erni. Á leiðinni heim hringdu Lolla og Harpa og spurðu hvort mig langaði ekki að hitta Gísla, vin þeirra, sem þekkti mig - hafði séð mynd af mér á netinu. Það er með endæmum hve svalt fólkið er sem þær stöllur umgangast. Líkur sækir líkan heim?

Ég var að fá sendingu af ótrúlega flottum fötum frá Frú Huldu Hrönn. Þakka þér kærlega! Ég fór í leðurjakkanum til Jóa í kvöld og spurði Gutta hvernig honum fannst jakkinn. Honum fannst hann flottur og það skiptir öllu máli. Gleymdi samt að spyrja Gutta... Er jakkinn nógu sexy?
Man það næst.

Í tilefni kvöldsins langar mig að semja ljóð.

Ég þakka hjartanu!

Ég hlusta á hjarta þitt.
Það hættir ekki að slá.
Og ég elska hjartað þitt.
Fyrir það eitt að slá.
Að slá og halda þér.
Halda þér hjá mér.

Ræðunámskeið Hitler Youth Kristilegra Hróssamtakanna (a.k.a. JCÍ)

Nú sit ég heima á föstudagskvöldi og næ ekki í Beggu, Edda og Lára eru erlendis og Jói er upptekinn. Klukkan er orðin of margt til að hringja í aðra. Annað fólk er ekki vakandi á svona tímum. Annað fólk er leiðinlegt.
Í kvöld var ég á ræðunámskeiði hjá skólanum mínum, mjög skemmtilegt námskeið.
Ég talaði fyrst á móti Þjóðverjum á Íslandi, í kvöld á móti sálfræðingum og í ræðukeppninni mun ég vera fylgjandi dauðarefsingum.
Þetta eru augljóslega allt málefni sem eru mér mikilvæg.

Veik heima

Ég er veik heima eins og ég er viss um að einhver af gáfaðari lesendum mínum hefur gert sér grein fyrir þegar sá hinn sami las titil þessarar færslu. Í dag átti ég að fara í stærðfræðipróf í fyrsta tíma og skrifa ritgerð úr Njálu í síðasta tíma. Því ákvað ég að fara í skólann þrátt fyrir örlítinn hita og dasleika og ógleði. Lítið mál. Fór í stærðfræðiprófið þar sem ég hugsaði meira um að æla ekki en svara dæmum.
Bara hresst.
Í hádegishléinu missti ég sjónina í smá tíma og fór út til að anda og leggjast aðeins, þá gekk ég á manneskju sem ég veit enn ekki hver er og þegar ég lá úti heyrði ég ekkert. Það er sjaldan sem ég heyri ekki neitt og þar sem mér var nú farið að líða virkilega illa ákvað ég að fara heim. Ég fékk að hringja hjá Jóa sem "hélt bara að þú værir að deyja" og þá kom pabbi og sótti mig.
Minn umhyggjusami faðir tók vel á móti mér. "Hryllingur að sjá þig barn". Þá leið mér betur, mun betur.
Síðan kom ég heim og vorkenndi sjálfri mér ógurlega. Nú finnst mér kominn tími til að þið vorkennið mér líka.

New update.

Þegar fjölskyldan gekk út um dyr blokkarinnar í morgun sagði móðir mín kær "blablabla kalt blablabla ekki nógu vel klædd blablabla stormur bla". Það tók smá tíma fyrir skilaboðin að komast alla leið til heilans en þó ekki lengri en svo að þegar ég mætti í skólann lét ég það verða mitt fyrst verk að finna Símon og biðja um far heim.
Sem ég og fékk.
Því fylgdi að vísu tónlistin sem Símon hlustar á í bílnum sínum, þessi drengur sem hefur farið á Foo Fighters og Placebo tónleika er með "aðeins" öðruvísi tónlist í gangi þegar hann er að rúnta. Ég neyddist því til að hlusta á fáranlega catchy lag með textanum "when I wake up in the morning I just want to praise you, I just want to praise you..." (líklegast er átt við Guð).
Samt var þetta eitt besta far sem ég hef fengið þar sem Símon bauð mér upp á hjónabandssælu. Beat that.

Helgin var mjög svo skemmtileg, á föstudaginn var "kveðjupartí" Auðar Kömmu frænku minnar en þá hittust öll systkinabörnin í nýju íbúð Eggerts í Rjúpnasölum (einstaklega aðgengilegur staður) og eyddu kvöldinu saman. Mér þótti mikill heiður í því að mér var boðið með þeim enda hefur það aldrei verið gert fyrr og ég er mun yngri. Nanna frænka fór á kostum, hún er hress. Auður Kamma var og er einstaklega fögur, ég vona að henni líði sem best á Ítalíu og Sibba var líka í góðum fíling og skemmtileg. Eggert er æðislegur, Gústi og Grjóni fínasti félagsskapur og kærastar kvennanna virðast ágætir og Frú Heimilisins mjög fín.
Begga skutlaði mér þangað en Jói skutlaði mér heim, þau eru bæði frábær og ég skulda þeim greiða. Launa skal ég ykkur farið ef ég hef tækifæri til.

Sunnudagurinn fór í Njálu, subway og Njálu með Jóa B. Það er skemmtilegra en það hljómar.

Gleymdi ég næstum Charlie and the Chocolate Factory? Þvílík snilld, bókin er náttúrulega vel þekkt meistaraverk og myndin er snilld, hrein snilld, vel leikin, vel gerð, skemmtileg og ég mæli með henni, ég mæli eindregið með þessari mynd.

Í kvöld er annar hluti ræðunámskeiðs nokkurs sem hófst á föstudaginn var og áttum við að semja ræðu um "eitthvað". Þar sem Dominic hringdi ekki í mig eins og hann hafði þó lofað skrifaði ég ræðu gegn Þjóðverjum. Ekki að ég sé eitthvað bitur.
Mamma er mjög hrifin af ræðunni - NOT.
Jói er álíka supportive og vanalega.

úúú

Ég reyni að fara á busaballið. Vá, frábært lineup á Broadway, Búdrýgindi, Hjálmar og my favourite... Páll Óskar (DJ). Ég fer og hvet ykkur öll (menntskælingana sem lesa þetta) til að koma með mér. Þetta verður klikkað.
Í gær horfði ég á mynd með Beggu og Eddu. Í þeirri mynd var margt sætt en það sem mér fannst rómantískast og grét og grét vegna er að hann sendi henni eitt bréf á dag í heilt ár eftir að hún fór. Hún svaraði engu þeirra en samt hélt hann áfram - 365 bréf. Þetta myndi ég kalla ást.
Í dag komst Gunni áfram í næsta riðil í Icelandic Idol. Hahaha. Ég vona að hann fari í sjónvarpið svo ég geti horft á hann án þess að þurfa að vakna klukkan 7 á sunnudagsmorgni. Á morgun fer ég kannski í sumarbústað með Beggu og Eddu og e.t.v. fl. MR-stelpum og þá munu stelpurnar útbúa vöfflur.

Kamma returns to MH

Jæja, þá er skólinn byrjaður og ég að sjálfsögðu orðin veik. Önnin virðist ætla að vera heldur erfið en það tekur því ekki að kvarta og kveina, hún verður hvort eð er erfið… Það styttist í Busaballið og ég get ómögulega ákveðið mig, langar mig eða langar mig ekki á þetta ball? Helmingur gesta verða svokallaðir busar og vinir þeirra, að veltast um dauðadrukknir og eflaust margir að smakka áfengi í fyrsta skipti. Þetta er svo augljós staðreynd að m.a.s. kennarar hafa heyrst segja “Ölvun ógildir miðann þannig að þið munið að bera ykkur vel þegar þið komið inn”.. Trabant heldur uppi fjöri og það verður eflaust dansað… þetta er freistandi. Ég ætla ekki að taka ákvörðun strax, ekki þegar ég ligg uppi í rúmi og reyni að hætta að vera veik. Hugarorkan virðist ekki vinna bug á kvefinu, ekki enn sem komið er en ég ætla mér ekki að gefast upp.
     Ég sit nú á nýju borði, Annað Borð Frá Matsölu, eins og ég kýs að kalla það. Þetta geri ég augljóslega eingöngu vegna þess að móðir mín kær sat þarna á sínum menntaskólaárum og ég vil halda í fjölskylduhefðir. Næsta ár ætla ég að reyna að finna borð föður míns og sitja þar.
     Eftir skóla fór ég í Íslandsbanka og sótti um debitkort og kredit-plús-kort. Ég verð nefnilega að hafa aðgang að launum mínum, laun mín fyrir 10-11 klst vinnu á dag, alla daga síðustu tveggja vikna… “If I were a rich girl, tralalalalalalalalala”… smá útúrdúr.
     Mig langar til útlanda, það er svona hefðbundinn skólabyrjunarfílingur. Mig mun samt langa meira til útlanda þegar tekur að líða á önnina og kennarar ætlast til að ég skili eðlis- og efnafræðiskýrslum, heimadæmum í stærðfræði, heimspekiritgerðum, stjörnufræðiverkefnum og fari í munnleg frönskupróf. Þá mun ég reyna að flýja land. Ekki reyna að stoppa mig.

Smá væmniskast í tilefni sumarloka.

Í þessum heimi er til fólk sem ég hef litið upp til frá barnæsku. Sem dæmi má nefna Huldu og Eggert eða Einar Sveinbjörns og Soffíu, Huldu Hrönn, Sigga Toll og Nönnu, Afa og Ömmu, Önnu Rós og Harald, Einar og Guðrúnu, Dóra… Fólk sem fjölskyldan mín þekkti og hitti meðan við bjuggum í Englandi, folk sem ég man enn eftir frá Englandi.

Mér finnst yndislegt að sjá þau aftur, 10 árum síðar og fatta að ég lít enn upp til þeirra. Ég horfi á þau aðdáunaraugum og gleymi mér í minningunum, það er áratugur liðinn síðan ég man eftir því að liggja með hausinn hangandi fram á borð, alveg að sofna – að reyna að halda mér vakandi til að heyra áhugaverðu samtöl fullorðna fólksins. Frábært fólk.

Nú hafa reyndar fleiri bæst í hóp þeirra sem ég elska og dái, Valgerður og Grímur, Dóri og Anna Dóra, Olga, Dóra, Sigrún, Raggi.. Ég get ekki talið alla upp.

Ég er heppin að hafa svona folk í lífinu og það sem ég er þakklátust fyrir er hve æðislegir mínir vinir eru. Meðan ég var í Hong Kong var ég orðin hrædd um að minningar mínar hlytu að vera dæmi þess að “fjarlægðin gerir fjöllin blá” vegna þess að folk er ekki svona fullkomið... Þau eru það víst. Margir sætari en áður og öll jafn fyndin, skemmtileg, góð, kaldhæðin og trú.

Ég er einlæglega þakklát fyrir að þekkja svona gott fólk. Þið sem segið að ég sé alveg eins og mamma mín, þakka ykkur fyrir, ég er ánægð með að velja mér jafn góða vini og foreldrar mínir hafa gert í lífinu.

So far, so good!

Tine is my boss....

Mér finnst ótrúlega fyndið að Edda sjái um innkaupina á Kaffi Konditori. Hvað vantar í samlokurnar og saladið? Jú... einmitt! Túnfisk!!! Þannig að Edda pantaði 900 kg af túnfiski. Nú veltum við fyrir okkur hvar við eigum að geyma hann og hvernig við getum skorið hann. Ég veit ekki afhverju ég segi "við", ekki kann ég á túnfisksskerivélina!

'I missed your coffee on the floor'

"Ég ætla að fá birkibrauð"
"Viltu það með eða án birkis?"

"Kemst ég á klósett hjá þér?"
"Já, viltu croissant?"

"Ég ætla að fá latté til að taka með"
"Já, eitthvað fleira?"
"Foccacia samloku"
"Viltu ekki líka fá hana til að taka með?"
"Nei, ég ætla bara að skilja hana eftir"

"Er þetta ekki alvöru rjómi?"
"Nei, þetta er gervirjómi, alvöru rjóminn er því miður búinn!"
"Fæ ég ekki alvöru rjóma? Mér finnst þetta algjörlega óásættanlegt....."
"Ég skal hafa það í huga!"
...
"Afsakið fröken! Mér finnst þetta hneykslanlegt, hvað ætlarðu að gera í þessu?"
"Ekkert."

"Heyrðu... geturðu nokkuð aðeins hjálpað mér með kassann?" (=Nýja stelpan)
"Nei!" (=Kamma sem er ótrúlega fyndin og vanmetinn húmoristi)

"Hey Tine, ég er að fara í bíó... mátti ég ekki alveg taka pening úr kassanum?"


Hver segir að ég sé ekki góður starfskraftur?
Ég er mjög hrifin af starfinu mínu en vá, vá, vá, vá! VÁ hvað ég hlakka til að byrja aftur í MH. MH sem skráði mig í annað ár í frí en sem betur fer sigaði ég Þórunni Höllu á þá og fékk skólavist.

Um daginn settist ég niður með foreldrum mínum og við ræddum málin. (Svona samtöl byrja iðulega á því að pabbi leggur sleggjuna frá sér og segir "Kamma, eigum við að ræða um tilfinningar?"). Öll fjölskyldan var sammála um eitt,Greenpeace meðlimir ættu að skella sér í "swim with a walrus" túr.

Ísland, gamla Ísland!

Fólk spyr mig hvort það sé ekki erfitt að koma heim.
Auðvitað er ekki erfitt að koma heim.
Það er erfitt að vera ekki í Hong Kong.
Það er erfitt að vera ekki hjá vinum mínum og fjölskyldu þar, það er erfitt að borða aldrei með prjónum og það er erfitt að vita að lífið verður aldrei eins og það var þetta ár. Það er líka erfitt að vita ekki hvenær eða jafnvel hvort ég sjái nokkra vini mína aftur.
En það er allt annað mál.
Það er æðislegt að vera komin heim.
Ég elska Ísland, Íslendinga og íslenska tungu.
Mér líður vel!