Gleðileg jól og farsælt komandi ár!

Jólin mín hafa sannarlega verið gleðileg og er það helst góðri fjölskyldu og góðum vinum að þakka. Eins og flest gleði í mínu lífi. Ef ekki öll.
Gjafirnar komu á óvart, voru persónulegar, voru týpískar, voru "not my style" eða dásamlegar. Flestar voru dásamlega persónulegar og skemmtilegar. Ég er ánægð með þær gjafir sem ég gaf og mun gefa (þegar ég sendi gjafirnar til útlanda sem eiga heima þar) og er einnig ótrúlega ánægð með allan mat sem ég hef borðað í þessu jólafríi.
Ég hef hafið hlutastarf sem ég sótti um á Broadway sem þjónn / barþjónn og var fyrsta kvöldið ansi magnað. Annað kvöldið verða áramótin. Það verður að öllum líkindum klikkað. Mér sýnist starfið vera krefjandi, skemmtilegt og spennandi. Við fyrstu sýn. Vona að það búi ekki eitthvað annað bak við tjöldin.
Ég sakna Beggu meir en nokkurs annars og er komin með fráhvarfseinkenni.
Hlakka mjög mikið til að fá Láru sætu heim og tala við Eddu óvenju mikið þessa dagana.
Á Íslandi eru Jóarnir mínir og aðrir vinir til að stytta stundirnar, takk takk takk.

Á morgun verður matarboð sem ég er búin að hlakka til síðan ég heyrði fyrst af því. Dásamlegir gestir, ótrúlega skemmtilegt fólk, rjúpur í matinn og þetta verður frábært. Ég finn það á mér. Ég veit líka að árið 2006 verður brjálæðislega frábært, better than all the rest, again. Hlakka til.

Ég hvet alla vini mína til að fagna áramótunum á Broadway og heilsa upp á mér á barnum. (Engin samtöl, bara "hæ").

Jólafrí

Nú er ég komin í jólafrí og það sem meira er þá er ég komin með leið á því að vera í fríi. Það er líklegast of seint að sækja um störf núna en ég hlakkaði svo til að slappa af. Ekki lengur. Nú langar mig að vinna.
Ég er búin að fá einkunnirnar mínar og ég náði öllu, gekk meira að segja vel.
Alveg sátt! :)

Jólaballið var æðislega skemmtilegt. Þó sumt hafi nú farið í taugarnar á mér og ég spurði óvart stúlku sem vinur minn var að dansa við hvort hún ætlaði heim með honum (hann var EKKI ánægður með mig) þá var kvöldið í heild frekar skemmtilegt og ég er ánægð með það.

Hlakka til að komast niður í bæ að kaupa gjafir og hanga á kaffihúsum, eins og við JóiB ætluðum að gera í dag en nenntum ekki vegna veðurs. Við fórum því í Smáralindina. Ég mæli ekki með því. Ég þoli ekki þessa verslunarmiðstöð.

Bergþóra er á leið til Ástralíu núna, held hún sé í Singapore akkúrat núna, vonandi skemmtir hún sér vel um jólin! Lára, þú hringir í hana! :)

Jólin mega koma

því prófin eru búin búin BÚIN! :)

Einkunnir á mánudaginn en ball í kvöld.

Djammídjammídjamm.

Finally.

Perlujól

heitir leikritið sem ég ætla að sjá ásamt nokkrum vinum mínum á sunnudaginn.
Perlan, leikhópur frá Sólheimum, setur það upp og Jóhann Þorvaldur Bergþórsson semur alla tónlist. Það gerði hann á nokkrum dögum í miðjum prófum og það sem ég hef heyrt er ótrúlega flott. Ég hlakka mjög mikið til að sjá þetta leikrit.
Annars á ég eingöngu 2 próf eftir og þá verður jólaball. Jólajólajólaball.
Síðan mun ég byrja að baka og stússast í einhverju jóladæmi og jafnvel taka til.... svona, fyrir jólin. Bíð samt aðeins með jólalögin, eina viku eða svo.

Próf

Allt verður að taka enda og nú er þessari önn nær lokið.
Prófin byrjuð.
Það er svo gaman að vera í prófum, einungis eitt sem maður þarf að læra og þegar prófinu lýkur þarf maður aldrei að hugsa um það fag aftur, fyrr en á næstu önn.
Sofa, vaka, borða, læra.
Aftur og aftur og aftur.

Annars er ég komin með þraut! Næsti kærasti verður að geta haldið á mér upp stigana hérna heima. 4 hæðir. Ég ætla að leggjast niður og ef hann getur haldið á mér upp má hann eiga mig. Annars ekki. Ég mun segja strákum frá þessu á jólaballinu, ég er viss um að þeir kolfalli fyrir mér.

Síðan vil ég hvetja alla til að gera það að ævistarfi sínu að mótmæla því sem Gutti segir. Og munið, Snorri getur allt - Snorri getur borðað með prjónum!

Ég hefði getað frelsast...

Síðasta gangan. Innanbæjar svo að engar hrikalega afleiðingar yrðu ef krakkar týndust í myrkrinu. Við vorum sex sem týndumst í myrkrinu. Við gengum um í kuldanum og okkur leið ekki vel. Loks komum við að kirkju. Kirkjan stóð þarna sem bjarg. Við sáum ljósið. Við fundum ylinn. Við frelsuðumst ekki. Við lugum að krökkum. Í kirkju. Ætli við förum til Helvítis? Á dómsdegi skal ég sverja að það var óvart. Krakkarnir sögðu okkur að við værum á Íslandi. Þá brá okkur og við sögðum "ha? Erum við á Íslandi? Hvernig komumst við til Noregs?" síðan hélt þetta áfram þar til krakkarnir voru búnir að útskýra mjög vel hvernig við kæmumst til Noregs og við útskýrðum fyrir þeim að íslenska og norska væru mjög svipuð tungumál. Foreldrar sóttu krakkana og rútan frá MH sótti okkur.

Síðasta eðlisfræðiprófið. Ég er svo fegin því að eiga engin eðlisfræðipróf eftir á þessu ári, ein tímaritgerð í stjarneðlisfræðinni, annars ekkert! Þessu verð ég að fagna.

Síðasta setningin. Mamma vill fá tölvuna.

Klukk klukk klukk

Begga klukkaði mig og mér skilst að þá eigi ég að skrifa 5 hluti um sjálfa mig á bloggið mitt. Það ætti ekki að vera erfitt þar sem ég skrifa aldrei um neitt annað en sjálfa mig og hugsanir mínar á bloggið mitt.

* 95% Íslendinga sem ég hitti spyrja mig "Heitirðu Kamma í alvörunni?" og þessi spurning fer mjög mikið í taugarnar á mér þ.a. í sumar svaraði ég þessari spurningu svona: "Nei, í raun heiti ég Kambína og þar sem við þekkjumst ekkert sérstaklega vel finnst mér að þú ættir alltaf að kalla mig Kambínu".

* Þegar ég las setninguna "nú er ég aldeilis hlessa" í fyrsta skipti sýndist mér standa "nú er ég aldeilis hlussa" og hló og hló og hló.

* Ég átti erfitt með að segja veikt g þegar ég kom heim frá Englandi og sagði EINU SINNI "Ái, aujjað mitt" þegar ég fékk bolta í augað - síðan hefur verið gert miiiiiikið grín að mér. Þess vegna finnst mér einstaklega illkvitnislegt að hafa "Dragavegur" sem götunafn.

* Fyrsti kærastinn minn í Englandi, þegar ég var 5 ára, hét (og heitir enn) Danny (Daniel). Fyrsti kærasti minn á Íslandi, þegar ég var 15 ára, hét (og heitir enn)Danni (Daníel)!

* Þegar ég var 4 ára bauð stelpa sem hetir Charlotte mér ekki í afmælið sitt en hún bauð öllum hinum krökkunum í bekknum. Hún sagði mér að foreldrar hennar leyfðu henni eingöngu að bjóða 30 manns (32ja manna bekkur), ég grét og grét og grét. Mamma hefur aldrei getað fyrirgefið þessari stelpu.

Það er búið að klukka alla vini mína sem blogga.

Mannréttindabrot

Hvernig gátu þau skreytt Kringluna í Október?
Það ætti að setja lög um jólaskreytingar verzlana.
Þetta hefur allavega ekki þau áhrif á mig að ég ætli að kaupa meira.
Frekar hitt - ég ætla að forðast Kringluna.

Kæru vinir!

Ég gæti skrifað hér langa færslu um hvað mig langar að gera í framtíðinni, hvað ég væri til í að læra og hvers vegna, hvret mig langar að ferðast og á hvaða forsendum, hvernig mér finnst ég geta breytt heiminum, hvernig allir geta breytt heiminum, kvennabaráttuna í heild sinni og margt, margt fleira ef ég bara hefði tíma.
Tíminn er afstæður, ég get næstum sannað þetta stærðfræðilega, en samt eru skiladagar á verkefnum og ritgerðum og próf sem ég verð að mæta í. Nú fer öll mín hugsun og allir mínir draumar í námið. Aldrei hefur mér fundist sjónvarpið jafn áhugavert eða jafn nauðsynlegt að blogga. Ég hreinlega þrái að setjast niður og skrifa bréf.
Svona er að vera menntaskólanemi, mann langar að gera svo mikið en hefur ekki tíma til þess. Sjáum við eftir þessu síðar meir eða hjálpar þessi undirbúningur okkur að láta drauma okkar rætast? Sjáum til, við sjáum til.

Æðislega æðislega æðislega líf

Eftir frábæran dag, yndislegar stundir með Beggu og Jonna á Kaffi Mokka og í hinum ýmsu búðum að versla. Versla gjafir handa Jóa, sem er mér kær sem bróðir. Eftir þennan frábæra dag tók ég strætó heim. Þar sat ég fyrir aftan tvær gelgjur. Ég leyfi mér að fullyrða að þetta voru gelgjur því 1) Ég ætti að þekkja það. 2) Önnur þeirra talaði UM símann sinn í 17 mínútur. Hann er sko alltaf að hringja og hún fær ekki að sofa og þúst hún getur ekki slökkt á honum því þá halda allir að hún sé í fýlu eða eikka!!! Það var eitt sem þessar gelgjur sögðu sem mér fannst samt svolítið fyndið. Það var hve fyndið það væri ef þær segðu alltaf "ja-á" en ekki já. Síðan þegar fólk spyrði "Hver er kækurinn þinn?" eða "ertu með kæk?" myndu þær alltaf segja "ja-á". Í sjálfu sér fannst mér þetta alls ekki sniðugur brandari hjá þeim, langt frá því. Spurningin finnst mér hins vegar frumleg og góð og spyr því lesendur mína:

Hver er kækurinn þinn?

Gömul sál

Mér fannst ég einstaklega sniðug í gær þegar ég sagði Eddu að hún væri "gömul sál", mér fannst það fyndið vegna þess að fólk sem talar svona er oftast gaga. Begga hringdi í mig í gær og spurði hvað ég ætlaði að gera um kvöldið (=fara út að borða kínverskan með mömmu og hitta Össur), síðan spurði ég Beggu hvað hún ætlaði að gera. Henni var boðið í 2 partí en vildi heldur hitta mig. Þetta er ómetanlegt hrós þó svo að annað partíið hafi verið Konditori partí og í hinu áfengi þá finnst mér þetta sætt. Mjög sætt. Síðan þegar við Össur vorum að ræða málin þá komst ég að þeirri niðurstöðu (sem Össuri fannst mjög svo áhugaverð) að mér finnst miklu skemmtilegra að vera með góðu vinum mínum en djamma. Þess vegna ætla ég að loka mig af frá umheiminum (á fjórðu hæð, Háaleitisbraut 109) og bíða eftir að góðu vinir mínir finni mig. Ég bíð!

Árshátíð MR

Var einstaklega leiðinleg. Hitti þó Óskar og Frikka aftur. Það var gaman. Fyrirpartíið var hálfglatað þar sem stelpan mátti greinilega ekki halda partí og fékk taugaáfall þegar einhverjir þriðjubekkingar ældu fyrir utan húsið hennar. Það var líka nýbúið að leggja parket og allir fóru inn á skónum. Klukkutíma síðar voru allir beðnir um ða fara úr skónum því það var búið að rispa parketið. Það er auðvelt að vera vitur eftir á.
Milljónamæringarnir náðu ekki til mín, of mikið um trompet, Coral - ekki alveg málið á árshátíð. Hermigervill var góður og er þetta í fyrsta skipti sem góða tónlistin á balli hefur veirð í litla herberginu niðri. Eddu, Láru og Pál Óskar vantaði á þessa árshátíð.
Við Begga fórum líka snemma, keyptum fullt af nammi og skelltum okkur heim til mín að horfa á The Gladiator. Áður en myndinni lauk fór Begga að sækja systur sína og keyra heim og síðan sofnaði ég. Nú er ég að bíða eftir Gunna, hann ætlar að reyna að redda hárinu mínu en ég missti mig aðeins í gær. Sumir segja að þetta sé pönk. Aðrir "ljótt".

Matarboð

Í dag bauð ég nokkrum vinum mínum heim í mat. Lasagna að hætti mömmu (=ekki lasagna en mjög gott), kartöfluréttur að hætti Kömmu, burritos að hætti Gutta, brownies frá Beggu og gulrótakaka sem Jonni bakaði (samt var Jonni ekki á svæðinu).
Skemmtilegt og rólegt kvöld. Síðan verður villt partí annað kvöld. Allir brjáluðu dópistarnir sem ég þekki ætla að rokka feeeeiiiiitan hérna og kasta bollunum hennar mömmu á milli sín. Það verður sjúkt!
Foreldrarnir eru í Luibliana og njóta sín. Nema þau hafi verið að ljúga að mér. Kannski eru þau á Ísafirði, kannski leiðist þeim. Hvað veit ég? Hvernig get ég verið viss um sannleikann? Hvers vegna las ég yfir heimspekiritgerðina hans Gutta?
Á morgun verð ég fersk og hress. Hress, hress, hress.
GANGA GANGA GANGA. Fjallgönguáfangi - líkamsrækt í MH, snilld... nema þessi laugardagsganga, Esjan frá nýju sjónarhorni? Sjónarhorni ástarinnar?
Ég verð að hætta í heimspeki.
Áður en það verður of seint.
Það er svo gaman að leggja Gutta í einelti! Ég held að það sé kominn tími til að hætta að vera leiðinlegur við Beggu, hætta að skrifa allt á hana sem maður kaupir í Café Konditori og byrja að hlæja að Gutta! Gutti sem er svo hrifinn af snertingu, Gutti sem er svo framfærinn, Gutti sem er svo skemmtilegur.

Jean Carcalho - Brazil

Ég er að tala við Jean í símann, "how are the three people in Iceland?" var byrjunin á samtalinu okkar, hann spurði líka "are you drunk?" - "no" - "Are you eating something?" - "no" - ..."You´re not Kamma!!!!!!!" Hann er svo fyndinn, ég sakna hans ekkert smá!
Hann saknar þess að umgangast feitt fólk sem hann getur gert grín að, hann saknar semsagt mín og Dominic. Eftir að hann kom heim til sín halda allir að hann sé hommi. "I think Dominic´s smell rubbed off or something".... ég fór að segja eitthvað óvart á íslensku (var að lesa) og þá sagði hann:
"I don´t know if you noticed but I don´t understand Icelandic"
Svo sagði ég honum að ég myndi bráðum hitta Tómas og konuna hans og þá spurði hann "she doesn´t speak English? And not even Icelandic?" ég svaraði þá neitandi og þá sagði hann "I don´t think she knows she´s married to him"... æ, hann er svo fyndinn!

Hann er æðislegur!!!!

Nýr linkur handa ykkur.

Svalur gaur!

Endalaust fyndið!

...

Kári Hreinsson!

Hahahahahahahahahahahaha!!!

Sunnudagsblog

.

Nú er sunnudagur, í dag hef ég gert nákvæmlega ekki neitt.
Á föstudaginn var vinátturæðukeppni milli MH og MR og ég var í æfingaliði kvöldsins. Við skíttöpuðum en keppnin var skemmtileg. MRingar fóru á kostum og þá sérstaklega stúlka sem heitir Saga. Hún er kærasta Ásgeirs Péturs sem er vinur mömmu. Lítið land. Jón Ben var samt valinn ræðumaður kvöldsins.
Eftir keppnina fór ég ásamt Beggu, Gutta og Jóa heim til mín og við spjölluðum, borðuðum fullt af nammi og fórum svo að horfa á dvd. Ég steinsvaf.. Á laugardaginn var Gettu Betur æfing en það er ekki enn búið að velja síðasta busann í liðið. Mér leist ágætlega á liðið so far. Gutti er náttúrulega svo sætur og þessi stúlka virtist indæl.
Matarboðið heima var æðislegt. Mjög skemmtilegt m.a.s., allir fyndnir og fallegir og maturinn góður. Síðan kom minn frábæri frændi (sem ég skulda greiða) og skutlaði mér í afmælisveisluna hans Gulla. Hún var ágæt. Jonni kenndi mér fullt af dönsum og já, þetta var bara fín veisla. Össur skutlaði mér líka heim og ég vaknaði í morgun. Síðan þá hef ég ekki gert neitt!

Gott kvöld

Í góðra vina hópi. Fyrst var samt góður matur, selur og milljón aðrir réttir. Mamma er æðisleg, stendur fyrir sínu. Pabbi líka, það var gott vín með matnum.
Horfði á Amadeus ásamt Beggu, Jóa, Gutta og Erni. Á leiðinni heim hringdu Lolla og Harpa og spurðu hvort mig langaði ekki að hitta Gísla, vin þeirra, sem þekkti mig - hafði séð mynd af mér á netinu. Það er með endæmum hve svalt fólkið er sem þær stöllur umgangast. Líkur sækir líkan heim?

Ég var að fá sendingu af ótrúlega flottum fötum frá Frú Huldu Hrönn. Þakka þér kærlega! Ég fór í leðurjakkanum til Jóa í kvöld og spurði Gutta hvernig honum fannst jakkinn. Honum fannst hann flottur og það skiptir öllu máli. Gleymdi samt að spyrja Gutta... Er jakkinn nógu sexy?
Man það næst.

Í tilefni kvöldsins langar mig að semja ljóð.

Ég þakka hjartanu!

Ég hlusta á hjarta þitt.
Það hættir ekki að slá.
Og ég elska hjartað þitt.
Fyrir það eitt að slá.
Að slá og halda þér.
Halda þér hjá mér.

Ræðunámskeið Hitler Youth Kristilegra Hróssamtakanna (a.k.a. JCÍ)

Nú sit ég heima á föstudagskvöldi og næ ekki í Beggu, Edda og Lára eru erlendis og Jói er upptekinn. Klukkan er orðin of margt til að hringja í aðra. Annað fólk er ekki vakandi á svona tímum. Annað fólk er leiðinlegt.
Í kvöld var ég á ræðunámskeiði hjá skólanum mínum, mjög skemmtilegt námskeið.
Ég talaði fyrst á móti Þjóðverjum á Íslandi, í kvöld á móti sálfræðingum og í ræðukeppninni mun ég vera fylgjandi dauðarefsingum.
Þetta eru augljóslega allt málefni sem eru mér mikilvæg.

Veik heima

Ég er veik heima eins og ég er viss um að einhver af gáfaðari lesendum mínum hefur gert sér grein fyrir þegar sá hinn sami las titil þessarar færslu. Í dag átti ég að fara í stærðfræðipróf í fyrsta tíma og skrifa ritgerð úr Njálu í síðasta tíma. Því ákvað ég að fara í skólann þrátt fyrir örlítinn hita og dasleika og ógleði. Lítið mál. Fór í stærðfræðiprófið þar sem ég hugsaði meira um að æla ekki en svara dæmum.
Bara hresst.
Í hádegishléinu missti ég sjónina í smá tíma og fór út til að anda og leggjast aðeins, þá gekk ég á manneskju sem ég veit enn ekki hver er og þegar ég lá úti heyrði ég ekkert. Það er sjaldan sem ég heyri ekki neitt og þar sem mér var nú farið að líða virkilega illa ákvað ég að fara heim. Ég fékk að hringja hjá Jóa sem "hélt bara að þú værir að deyja" og þá kom pabbi og sótti mig.
Minn umhyggjusami faðir tók vel á móti mér. "Hryllingur að sjá þig barn". Þá leið mér betur, mun betur.
Síðan kom ég heim og vorkenndi sjálfri mér ógurlega. Nú finnst mér kominn tími til að þið vorkennið mér líka.