Allt að gerast

Mér líður mikið betur, er betri í dag en í gær.

Í morgun vaknaði ég við ungan skælbrosandi herramann sem rétti mér munnsprey og sagði "munnsprey" - búinn að læra þetta fína orð og kyssti mig svo og knúsaði eins og mesta krútt í heimi. Síðan vaknaði stórkostlega stóra systirin sem er ótrúlega dugleg og hjálpar mér mjög mikið núna og kom sér sjálf af stað. Hún kom fram af baðinu og sýndi mér að hún hafi burstað úr sér aðra tönn og var ánægð með tannleysið.

Hrafn ákvað að ganga niður alla stigana alveg sjálfur sem vakti hjá mér falsvon um að hann væri tilbúinn að labba í leikskólann í stað þess að sitja í vagni (ég vildi sleppa við að lyfta honum í eða taka hann úr vagninum). Hann var ekki tilbúinn til þess. Hann gekk að vísu alveg sjálfur en lagðist niður hjá pollum og blés í vatnið til að búa til bubblur. Honum fannst þetta mjög sniðugt og hlustaði lítið sem ekkert á mig sem útskýrði "ullabjakk, ekki gera þetta" en gat ekki lyft honum upp af jörðinni til að láta hann hætta þessu. Þ.a. þetta gerðist aftur og aftur á leiðinni en börnin náðu þó morgunmat í leikskólanum og ég var ánægð með það, kom við í bakaríinu og keypti tvö múslírúnstykki handa okkur hjónunum í morgunmat.

Ég lagði mig síðan í 4 klukkutíma og vaknaði við símtal frá bankanum; ég get endurfjármagnað húsnæðislánið og lækkað greiðslubyrðina, allt A lán, góðar fréttir. Ég hringdi líka í Domus og fékk tíma í sneiðmyndatöku 30. september og fannst þá pappírsvinnu dagsins lokið. Ég fór í sturtu og horfði á OC en gleymdi hádegismat og smurði mér því flatbrauð með osti og agúrku auk tebolla áður en ég sótti krakkana. Þau voru ánægð að sjá mig enda mætti ég snemma og kom þeim á óvart. Heimferðin gekk vel, við stoppuðum hjá færri pollum. Að vísu heimtaði Hrafn að ég héldi á sér hluta leiðarinnar, hann knúsaði fæturnar mínar þar til ég gaf undan og mér tókst að koma honum á háhest. Sem betur fer hitti ég nágrannakonu mína hjá stiganum heima því ég hafði ekki hugsað nógu langt fram í tímann til að finna hvernig barnið kæmist niður af háhestinum.

Þar sem tannálfurinn vildi mjúkan mat ákvað ég að skella í súpu, hún er mjög einföld og ég geri oft einhvers konar útgáfu af henni. Þarsem ég er að reyna að minnka bólgur ákvað ég að nota mjög mikið engifer og túrmerik og engan sykur eða mjólkurvöru.

Grænmetissúpa með kókos og túrmerik

Olía
Hálfur hvítlaukur (5-6 rif)
Stór biti af engifer (eins og tveir fingur)
Eitt búnt af vorlauk
Ein sæt kartafla (stór)
Ein krukka af kjúklingabaunum (skolaðar)
Ein dós af kókosmjólk
Vatn - 3 glös
Grænmetiskraftur  - 2 tsk

Krydd (auðvitað er þetta allt eftir smekk og má sleppa).
Túrmerik - slatti, súpan verður gul - ca. 1 msk
Kóríander - 1 tsk fræ, 3 tsk kryddið, eitt búnt lauf
Chillipipar - lítið - 1 tsk
Hvítur pipar - lítið - 1 tsk
Svartur pipar - 2 tsk
Garam Masala - 1 tsk
Kanill - 1 msk (Eyrún bað mig um að bæta þessu við því henni fannst súpan ógeðsleg áður)

Ég setti slatta af olíu í pottinn og steikti hvítlauk, engifer og vorlauk upp úr kryddblöndunni.
Ég skar sæta kartöflu í teninga og bætti við.
Þá hellti ég vatni yfir þ.a. kartaflan myndi sjóða.
Þegar suðan kom upp lækkaði ég hitann og bætti við grænmetiskraftinum og kjúklingabaununum.
Siðan fór kókosmjólkin út í.

Bragðmikil, góð og ódýr súpa.
Ef ég væri að elda fyrir fullorðna myndi ég bæta við 2-3 heilum chillium, geri það næst því börnin kunnu ekki að meta matinn (bar þeirra súpu reyndar fram með mjólk til að kæla og rúsínum).

   

   

Eftir mat fórum við Sturla í leikhús og sáum Smán, mjög áhugavert leikrit sem ég mæli með.
Sturla var nógu elskulegur til að hjálpa mér að klæða mig í sokkabuxur svo ég gæti verið fín í leikhúsinu.

Það var aðeins of mikið álag fyrir mig að sitja í bíl og sitja svo heilt leikrit þ.a. ég tók verkjalyf og dreif mig í rúmið með tölvuna. Ég ætla að sofa í sokkabuxunum svo ég geti verið fín til fara á morgun en þessa vikuna hef ég verið klædd í hjólastuttbuxur, rúllukragabol og inniskó.

Bakverkir og lífstílsbreytingar

Ég ligg í rúminu mínu eftir langan dag þar sem eina sem ætlast var til af mér var að fara með börnin mín tvö í leikskólann.
Mér tókst það.
Það tók að vísu 40 mínútur og ætti að taka korter, en það hafðist þó.
Hrafn tafði okkur um 12 mínútur í stiganum því hann vildi láta halda á sér niður og tæplega tveggja ára guttinn skildi ekki "nei, mamma GETUR EKKI haldið á þér, ég VIL ALVEG halda á þér en ég get það ekki, þú verður að labba" eða ef hann skildi það þá fannst honum rökin ekki nógu góð.

Síðan þá hef ég legið í rúminu, tekið sex parkódín og þrjár íbúfen, drukkið mikið vatn, reynt að teygja án þess að hreyfa hrygginn og hvílt mig. Mér var nefnilega skipað að vera heima og hvíla mig í viku vegna bólgu og bakverkja.

Læknirinn harðneitaði að giska hvað gæti verið að en ætlar að senda mig í sneiðmyndatöku. Mér finnst líklegt að ég sé með klemmda taug því ég er með náladofa í vinstri fætinum. Rósa heldur að ég sé með brjósklos. Google telur líklegt að ég sé með klemmda taug, brjósklos, æxli eða MS. Ég er ánægð með lækninn fyrir að neita að giska.

Hann ætlar að tala við mig aftur þegar hann fær niðurstöður ur sneiðmyndatökunni. Sem minnir mig á að ég þarf að hringja í Domus og reka á eftir henni, þau áttu að hringja í mig í dag.

Læknirinn sagði mér líka að ég þyrfti að fara í sjúkraþjálfun "því þú ræður greinilega ekki við þetta ein" og að minnka við mig vinnu "þú ættir að fá þér svona hlutastarf eins og margar konur eru í". Þ.a. ég mun gera það. Ekkert annað í stöðunni en að setja heilsuna í fyrsta sætið, heimilið í annað og vinnuna í þriðja.

Ég ætla að blogga um þetta í leiðinni, svona fyrst ég mun hafa tíma til þess.

Það sem liggur fyrir er að ég er að ofgera mér, líkamlega. Mér líður betur í dag heldur en mér leið í gær þökk sé hvíldinni, lyfjunum, og kremunum.

Í gær gekk ég niður í Mjódd, sem tekur venjulega 8 mínútur (þetta veit ég þökk sé strætóappinu) en tók 28 mínútur. Þegar þangað var komið var ég svo kvalin vegna ofreynslu að það leið næstum yfir mig á biðstofunni, þ.e.a.s. mig svimaði svakalega. Ég bað lækni sem átti leið hjá um að rétta mér vatnsglas og sú hélt greinilega að ég væri eitthvað geðveik því hún spurði mig aftur og aftur hvern ég ætlaði að hitta og hvar ég ætti eiginlega að vera. En ég náði að drekka vatnið og hvíla bakið í frábærri stöðu þar sem ég krýp fyrir framan stól og halla mér á hann í nokkrar mínútur þar til læknirinn sem ég átti að hitta kom og ég haltraði inn til hans. Þar kom ég illa frá mér öllum upplýsingum en hann virtist samt skilja mig, aðalega skildi hann að ég væri kvalin.

 Ég set mér hérmeð þrjú markmið sem ég ætla að standa við.

1. Að hvílast nóg, neyða mig til að slaka á svo ég geti sinnt börnunum mínum.
2. Að hreyfa mig fimm sinnum í viku, þó hreyfingin fari eftir dagsforminu - ætla að leggja sérstaka áherslu á jóga.
3. Að gera matarplan, ég þarf bæði að forðast mat sem eykur bólgumyndun og að spara pening fyrst ég þarf að minnka við mig vinnu.

Bananabread with cashews & chocolate

Today my baby girl is three months old!



Its not an actual birthday.... so no cake.... but its still an achievement so what´s almost a cake? Bananabread!



I tried to follow recipes, probably failing because I was trying to follow two recipes at once and forgot to check if I had all the ingredients until I was halfway through baking.

So I made my own recipe.... here it is:

3-4 bananas
3/4 cup brown sugar (púðursykur)
1/2 cup water
1/4 cup vegetable oil
2 tsp baking powder
1 cup wholewheat flour
1,5 cups white flour
1/4 tsp salt
1/8 tsp cayenne pepper
1/4 tsp cinnamon
70 gr dark chocolate (chopped up)
40 gr salted cashew nuts (chopped)

My method of baking is to throw all of the above into the kitchen aid mixer and let it stir it up for me, in no particular order. Then put it into the oven (in something that can go into the oven that you´ve put oil in to prevent sticking) at 180 degrees celsius for about one hour.



Serve with a lot of butter. Serves 5 people.



My aunt came to visit unexpectedly and joined us! We have the same birthday but she is an opera singer and I am not.



Eyrún avec moi:



Eyrún avec son père qui est en train de manger de pain de banane:



Enjoy!

Matarlist

Lasagne for veggie lovers

When I lived in New York I thought it would be nice to make lasagne for dinner one day, which was obviously a great idea. The only problem was that I didn´t know how to make lasagne nor did I have minced meat lying around, so as any good housewife would, I called my mother asking for recipes.

My mother, being as she is, cheerfully told me that making lasagne is really simple, you make a red sauce and a white sauce and layer them with lasagne plates, the only "rule" being to put white sauce on each side of the pasta. "Fair enough", I stated, and then asked how to make the white sauce.

"However you want!" was her helpful answer, and when pressed she said I could either make the classic one with milk and flour, or I could make a cheese sauce. Since cheese sounds much more gourmet, I decided that would be the better choice. For me and my gourmet fiancé, that is.

At the time I promised to upload that recipe for my vegetarian friends but never did. But that didn´t stop me from making it again, and that time I wrote down everything that went into each sauce, so at long-last, you have my recipe for vegetarian lasagne at your disposal. Apart from onion and garlic, all the vegetables can be substituted for some other veggies and it doesn´t really matter what sort of tomatoes you use. If you are entertaining guests that don´t eat onions, confirm that they are not allergic but just picky eaters, and then go ahead and chop all the onions into very small pieces before cooking.

Enough small talk, the recipe already!

Red sauce:
5 cloves garlic
1 teaspoon ginger
4-5 large onions
2 stalks celery
cayenne pepper & oregano to taste
1 cauliflower
2 red peppers (paprika)
1 can stewed tomatoes
1 small can tomatoe paste
4 tomatoes
oregano and black pepper to taste

White sauce:
5 gloves garlic
1/5th of an onion
1/2 a bunch of chives
1 Mexico-cheese (this is probably only available in Iceland so just use a cheese you like and a chili pepper instead or substitute this completely with blue-cheese)
1 pot "cooking cream", that is low-fat cream
1 tsp jam
1/2 small cheddar
75 cl milk

The top layer:
The rest of the cheddar (or whatever cheese you like).

Instructions:

Start with the red sauce: Fry the garlic, ginger, onions, and celery with cayenne and oregano - then when the onion turns a bit see-through add the rest after chopping it up:

Now make the white sauce: Again you fry the different types of onions first, then chop up the rest and add it to the pot which is cooking on a low heat.

Turn on the oven & layer them:

(Oil), white sauce, pasta, white sauce, red sauce, white sauce, pasta, white sauce, red sauce, white sauce, pasta, white sauce, cheese!
Leave in the oven for 45-60 minutes at 180 degrees celsius (depending on how cooked you like your pasta).

When I made this I had a very special guest of honour; our godson Hugi who was eating solid food at a dinnerparty for the first time!

Eggs&Co

Feed My Fiancé 1-2

BEER CHICKEN:

Beer Chicken from Kamma Thordarson on Vimeo.

MOJITO SALMON:

Mojito Salmon from Kamma Thordarson on Vimeo.

Hello to Sciences Po Paris au Havre from the UN

En anglais, svp!

I just attempted to celebrate "bolludagur", or as I like to translate it - ball day. These balls are made from the same dough as éclair au chocolat but cut in half, filled with jam and cream and then topped with chocolate. Eaten only once a year in Iceland, they are absolutely decadent. Sadly we put too much flour in the dough and ended up with biscuits. However, we will try again this weekend.

This same friend recently asked me how single life was treating me, due to my boyfriend being back home for a month. It was a good question and changed my attitude to his departure. Instead of missing him constantly like I did when we were a long distance couple, I decided to enjoy life as a single girl. Without cheating on him of course.

I spent my weekend in this spirit, headed to my favourite pub in New York on Friday to celebrate a friend´s birthday. That is the Peculier Pub on Bleecker street. Literally 3 minutes away from where I used to work, a classic bar with hundreds of bottled beers and a good lot on tap as well. The best thing on the menu is the mushroom burger, classic burger with mushrooms sautéed in beer and cheddar. Good fries. Goes down remarkably well with a Stella. Especially if that Stella is in a 1L beerglass. The tables have been carved into and the lighting is dull, the jukebox really makes the place what it is. Impeccable service and well, a great bar! For drinking beer that is.

But I didn´t go there to judge the bar. I had a much more important mission. To judge the girlfriends of two of my coworkers. Would they pass the ultimate test of being drunk together? I thoroughly enjoyed this test, until 7 am in fact and came home happy and a friend richer. On Saturday I remembered that I have been in a relationship for 3 years and it has taken a serious toll on my drinking abilities. So I spent the day wearing my red hungover sunglasses.

In the evening I had to go out though, I had promised a friend dinner and hookah. Feeling way too old for partying two nights in a row I headed to Alphabet City, a hyped but still cool area of New York. We went to Kazuza and ate slightly above average food and I had a mediocre glass of wine. The deco however was perfect for hookah, middle easter with red and golden tones. Really the sort of place you feel comfortable staying in. So stay we did, for five hours - and the hookah was absolutely excellent. They refilled the coals free of charge and kept it going for hours. We fell into a comfortable evening of talking about our boyfriends and making jokes. I had one horrible cocktail - A French Martini - but I´m pretty sure the pineapple juice was expired because the recipe sounded good; the waitress gave me a Sexy Red instead and it was absolutely delicious. The highpoint of the hookah bar, apart from the company of course, was the bellydancer. She had the perfect body, a glimmering golden costume and serious talent. She was gorgeous. The whole time she danced I was fixated and decided that if I ever have to live in a harem, I want her to be there with me.

When we left we saw a series of signs from the universe telling us to continue drinking, and we did. This time at the Beauty Bar, closer to Union Square. A fabulous place with a German speaking bouncer, always a plus! The people seemed gay or cult, we couldn´t really tell which but they were definitely more attractive than your average ABCian. The bar is mimicked as a hairdressers salon from the ´80s, and offers manicures 24/7. Good drinks. My friend repelled men with the classic line "I can´t hear you".... "I still can´t hear you".... until they got the hint and left her alone. Music to my liking and a discoball to top it all off.

Sunday was spent happily at home, lazing about and trying to understand twitter.

Le Havre!

2009

Gleðilegt nýtt ár kæri lesandi, mamma.

Árið 2008 var viðburðaríkara en flest ár hvað fjármál varðar, ég lenti í ýmsum skemmtilegheitum á borð við að British Airways hætti að fljúga til Íslands án tillits til þess að ég ætti flugmiða hjá þeim aftur út í heim og varð að kaupa mér miða hjá Icelandair í snari til að halda áfram kínverskunámi mínu í Hong Kong. Síðan vildi ég komast þaðan í apríl og flugfélagið Oasis fór á hausinn þannig að ég var strönduð á ný, langt frá fjölskyldu og kærasta. Síðan fæ ég þann heiður að vera titluð íslenskur námsmaður erlendis þegar bankarnir okkar hrynja og íslenska krónan verður afstæð.
Nú stunda ég nám við Sciences Po í Frakklandi og nem þar evrópsk-asísk fræði sem er mjög áhugavert nám og mikið, fullt að læra en þess vegna er maður í þessum annars óáhugaverða bæ, Le Havre í Normandy. Edda kom tvisvar í heimsókn og ælar nú að flytja nær mér eða til Parísar en hún er mjög góður gestur sem getur dundað sér tímunum saman meðan ég fer á fundi um verkefni og skemmti mér í skólanum. Síðan kom Stulli líka og hreifst svo af borginni að hann talar nú um að flytja þangað í vor. Ég er viss um að það sé vegna þess að ég benti honum í vitlausa átt að sjá sjóinn og hann gekk um fátækrahverfin í nokkra tíma.
Á síðasta ári fór ég til Ho Chi Minh og Filippseyja sem ég hef aldrei komið til áður og foreldrar mínir heimsóttu mig ásamt Hallveigu og Emil til Hong Kong og við fórum saman til Pekínar sem var mjög skemmtileg ferð með mikið af Sichuan mat.
Þetta ár verður að öllum líkindum skemmtilegt, ég hef góða tilfinningu fyrir því.

Jólafílingur

Bráðum koma blessuð jólin, börnin fara að hlakka til.
Reyndar hlakkar mamma mín alltaf meira til en nokkurt barn sem ég þekki og ég hlakka líka til, hlakka til að koma heim og fagna jólum! :)
Skemmtileg tilviljun - ég kenndi ensku í menntaskóla í Lin Yi sem er hvorki frægur né áhugaverður staður, mjög afskekktur.... og móðir og systir eins kínverskukennara hér í Le Havre (sem kennir mér) lærðu í þessum menntaskóla!
Þið sem hélduð að "lítill heimur" ætti bara við um Ísland... !

Sæl og glöð

Hér er mjög skemmtilegt að vera, mér var boðið í tvö matarboð á fimmtudaginn og valdi það sem mér fannst hljóma meira spennandi, kóreskur matur. Sá alls ekki eftir því, þvílíkur unaður! Steven eldaði í svona fjóra klukkutíma og þegar hann kláraði einn rétt borðuðum við hann, meðan hann útbjó næsta var hann með fingerfood. Þetta var svo ótrúlega góður matur að ég er búin að biðja hann sérstaklega að bjóða mér aftur ásamt Stulla þegar hann veður hjá mér í nóvember því þessu er varla hægt að lýsa. Því miður kann ég engin nöfn á réttunum en þeir voru mjög kryddaðir og rosalega góðir, skemmtilegir og frumlegir frá mér séð. Ég er yfir mig hrifin. Hann sýndi mér hvernig hann eldaði það sem hann gerði þetta kvöld og hefur lofað að kenna mér líka að gera kóreskar pönnukökur "from scratch" og ég hlakka svo til. Sem dæmi um rétt var steikt svínakjöt sem maður dýfir í mjög sterka sósu sem er um leið svolítið bitur og með því tekur maður hrá græn chilli og dýfir í sósuna og borðar. Annað var einhverskonar sterkfiskisúpa sem maður hellir yfir hrísgrjón og borðar og sashimi (reyndar ekki kóreskt) og hinu get ég ekki lýst því ég kann ekki orðin en vá, þetta var gott!

Í gær var svo almennilegt djamm með viðeigandi partíum og klúbbastuði, vorum mörg úr skólanum og skólastjórinn mætti sjálfur ásamt eiginkonu sinni sem kennir mér frönsku. Þau dönsuðu svo með okkur og voru kammó. Ég rölti heim og þá voru einhverjir strákar sem fylgdu mér því það er víst hættulegt að ganga ein heim um nótt hérna. Mér líður alls ekki þannig. Svo æfi ég líka franskt box eins og ég útskýrði fyrir manni sem hafði áhyggjur af því að ég væri ein á röltinu. Héðan í frá fer ég samferða fólki heim til að valda ekki íbúum Le Havre hugarangri og áhyggjum.

Fann kínverska búð nálægt heimilinu mínu sem selur mat frá allri Asíu, yndislegt! Nú get ég eldað allt sem mér finnst auðvelt og skemmtilegt að elda, hráefni sem ég fann aldrei á Íslandi og eigandinn er Kínverji sem er líka skemmtilegt. Fór á markaðinn í dag og keypti mér grænmeti, þar á meðal ólífur sem ég held að komi beint frá Afríku, ótrúlega góðar.

Frakkland, upplifanir

Ég hef orðið vitni að tveimur almennilegum mótmælum með skrúðgöngum og látum. Síðan hef ég fylgst með fólki borða croque monsieur, ganga um með franska hatta, borða osta "rétt" (og mér er boðið í osta-og-rauðvínskvöld með Frökkum), allt lokað í hádeginu (sérstaklega mikilvægar skrifstofur eða pósthúsið þegar starfsfólkið er ekki í verkfalli), fólk sem notar gemsann sinn sem hátalara meðan það gengur um borgina, skriffinnsku helvítis, menn sem ganga um með baguette og halda að þeir hafi fundið stóru ást lífsins, strákar sem strauja gallabuxurnar sínar, fólk sem fer út að ganga með hundana sína og öskrar á þá allan göngutúrinn og dettur ekki í hug að þrífa upp skítinn, ekta franskan hreim, Frakka sem neita að tala ensku og er byrjuð að kyssa stráka á báðar kinnar þegar ég hitti þá. Þetta er mjög skemmtilegt líf.

Skólinn er líka skemmtilegur eða réttara sagt virkilega áhugaverður og nemendurnir eru álíka hrifnir af orðabókum og sögu tungumála og ég auk þess sem þeim finnst spennandi að kaupa stílabækur, námsbækur og penna. Algjörir nördar. Sem fylgjast vel með og margir hafa spurt mig út í meint gjaldþrot Íslands með spurningum á borð við "hver er þjóðarframleiðsla ykkar nákvæmlega?" "Hvernig tókst ykkur þetta eiginlega?" og búast við ítarlegum og gáfulegum svörum frekar en táraflóði. Ég veiti þeim hvorugt. Mér finnst samt skemmtilegast hérna að þetta er orðið eins og kommúna, maður gengur á milli og fær hvað sem vantar lánað, alltaf stórir hópar að borða saman hér og þar og allir velkomnir og almennt mjög góð stemning í húsinu.

Kúrsarnir mínir eru:

Politics and Societies of North East Asia. (Lærum hvað samfélag er, hvaða reglur gilda og hversvegna, hvers vegna fólki finnst það tilheyra hópi eða samfélagi, hvernig ákvarðanir eru teknar o.fl. o.fl. Lesum fréttir og setjum í sögulegt samhengi, berum ávallt saman þjóðir Kóreu, Japan, Mongolíu og Kína; skoðum aðeins Norður-Kóreu).

Franska, skemmtilegt og einn daginn mun ég þora að tjá mig á þessu tungumáli. Læt ykkur vita.

Kínverska, segir sig sjálft.

Chinese calligraphy, læra að skrifa svona flott dæmi sem þið getið síðan hengt upp á vegg, er að bíða eftir fyrsta tímanum.

Lögfræði með áherslu á frönsk lög og alþjóðalög, hvað gerist þegar þau stangast á og lærum að setja mál okkar fram á réttan hátt ef við viljum að franskir lögfræðingar virði okkur viðlits.

Saga, saga frá upphafi tíma fram á 18. öld á hálfu ári og þau virðast ekki ætla að sleppa neinu. Taka fyrir helstu heimspekinga, leiðtoga og uppfinningamenn Evrópu og Asíu, bera saman í tímaröð og fjalla virkilega ítarlega um allt. Ég skil ekkert í þessum kúrsi þar sem þetta var versta fagið mitt áður fyrr og í hverjum tíma eru milljón ný nöfn, þúsund ný ártöl og oftast einhver kort sem við eigum að kunna utanað (og áttum að kunna áður en við komum).

Microeconomics, hér er mikill hluti námsefnisins að lesa The Economist, Financial Times og Wall Street journal og við fjöllum um hvað er að gerast, hvers vegna og hvernig hefði verið hægt að koma í veg fyrir það. Um leið og basic hagfræði. Svolítið óþægilegt að hafa aldrei lært hagfræði áður þegar fólkið sem er með manni í tímum útskrifaðist af hagfræðibrautum og eitthvað bull.

Quantitative methods, stærðfræði hagfræðinnar. Hélt að þetta yrði auðvelt fyrir mig sem útskrifaðist af náttúrufræðibraut en í fyrsta tímanum reiknuðum við dæmi úr fjórum stærðfræðiáföngum og ég fékk óskiljanlega löngun til að sjá vasareikninn minn aftur. Ekki bara tölfræði.

Great Political Writers. Þetta er valfag og við ráðum þessu svolítið sjálf, ég á að finna mér eitthvað efni tengt stjórnmálum og ræða það síðan með tilvísunum í einhverja merkilega rithöfunda, þið megið endilega koma með uppástungur. Heimildir mega vera á öllum tungumálum. Þetta má líka vera merkilegur pólitískur atburður (sbr. stofnun Alþingis) og afleiðingar eða hrein heimspeki um hvað stjórnmál eiga að gera.

Boxe Francais, held mér veiti ekki af smá hreyfingu og þetta virðist vera svipað og kickboxing þannig að ég er spennt. Búin að redda læknisvottorðinu sem var nauðsynlegt til að mega skrá mig í leikfimi.

Team Project, þetta er áfangi en við ráðum hvað við gerum og ég ætla, aldrei þessu vant, að gera árbók. Mikil vinna en fólkið sem hefur beðið um að vera í hópnum er mjög vant, hæfileikaríkt og greinilega tilbúið að leggja á sig heilmikla vinnu þannig að ég verð ekki ein í þessu. Þurfum að redda styrkjum og prentun og öllu svona sjálf.

Síðan ætla ég að vera í English debating society og vonandi keppa í ræðumennsku, English parliamentary style. Skólinn borgar þá undir mann farið til hvaða lands sem keppnirnar eru en þær eru t.d. Model EU og að ég held Model UN. Skólar sem keppa á móti okkur eru m.a. Cambridge, Oxford og Ivy League skólar Ameríku, við erum ekki með alvöru þjálfara og frekar chillað viðhorf sem lýsir sér þannig að ef maður vill og hefur tíma til að fara þá má maður það svo lengi sem það er ekki búið að fylla öll plássin.

And that´s it.

Sciences Po

Allt er æðislegt hérna, skólinn að vísu ekki byrjaður en mér líkar rosalega vel við samnemendur mína og við erum búin að fara til Parísar og Rouen saman. Skólinn byrjar samkvæmt stundaskrá á morgun en tungumálin (kínverska og franska) viku síðar. Það er mjög góð stemning í húsinu mínu en við erum mörg sem búum hérna og ég held ég hafi aldrei borðað kvöldverð ein síðan ég hitti hitt fólkið, erum líka samferða í skólann og erum búin að halda nokkur partí. Stundaskráin virðist algjört helvíti (átta til átta) en mér líður vel og hlakka svakalega til að byrja, búin að eignast nokkra vini sem ég veit að verða góðir vinir mínir og allt er frábært!!!

Matur

Eldhúsið mitt er loks fullt af kryddum og skemmtilegheitum sem ég get gripið til þegar ég verð svöng, verð samt að passa mig svolítið þegar ég elda. Núna var ég t.d. að hugsa til Stulla og hann er mjög hrifinn af sterkum mat. Ég greip náttúrulega grænt chilli og sterka kínverska sósu og blandaði út í grænmetis-kartöfluréttinn minn í ágætis magni. Úrkoman er mjög góð þó það leki hor eftir tvo bita og líklega tár aftir þrjá....

Kicking

París var stórskemmtileg, verslaði smá, borðaði brauð og drakk mikið rauðvín. Eftir að Edda stakk af til Spánar fór ég smá túr með stúlkum sem eru háskólamenntaðar, önnur í fine arts og hin er landslagsarkitekt. Við fórum í Sacre Coeur, Montmartre og Dalí safnið, sem var frábært. Síðan spáði ég fyrir þeim í Dalí-tarrot spilin mín og hélt heim á leið.

Ég keypti mér sæng í dag, hlakka strax til að sofa undir henni frekar en klædd í fjölda sokka og ullarflíkur heimilisins. Þegar ég fór út að leita mér að sæng fylgdi ég reglu minni um að ganga alltaf í þá átt sem mig langaði frekar en reyna að skoða kort eða spyrja mikið til vegar. Þegar ég kom að búð sem seldi indjánavörur og leðurtöskur ákvað ég að athuga hvort búðarmenn vissu hvar mætti kaupa sæng eða teppi. Annar þeirra sagði mér að það væri í miðbænum sem er 1-2 km í “þessa” átt. Hann horfði augnablik á ringlaða svip minn og bauðst svo til að keyra mig á mótorhjólinu sínu, ef ég þyrði. Ég hef ekki farið á mótorhjól síðan ég lenti í slysi á Tælandi með Dominic en það var ekki svona ekta ekta leðurfatamótorhjól. Freistingin var of mikil og við vorum mjög fljót á leið þangað, fljót að finna sængina og fljót til baka. Þaut í gegnum hluta Le Havre og líkaði vel það sem ég sá, fannst líka spennandi að taka fram úr bílum og skemmtilegt að vera á mótorhjóli með einhverjum sem kunni að keyra það. Síðan fékk ég mér kebabsamloku þar sem franskarnar eru með kjötinu á milli brauðsins, samlokan var á stærð við hausinn minn og mér tókst ekki að klára hana þó ég hafi gert heiðarlega tilraun til þess. Keypti mér líka krydd og brauð. Þetta er að verða heimili.
Myndir af stúdíóíbúðinni minni (þær vilja ekki vera í réttri röð):

Frakkland!

Ég er komin til Frakklands og Edda hefur yfirgefið mig. Hún er væntanlega komin langleiðina til Spánar núna.

Í Le Havre var einstaklega vel tekið á móti okkur, Atte (nemandi úr skólanum mínum) sótti okkur á lestarstöðina, hjálpaði okkur að halda á töskunum, hleypti okkur inn í íbúðina og bauð okkur að koma og borða kvöldverð með nokkrum eldri nemendum það kvöld. Komst að því að minn árgangur er annar árgangurinn í þessum skóla, við erum 60, árgangurinn á undan var aðeins 40 manna árgangur þannig að núna verða ekki nema 100 nemendur í skólanum!

Íbúðin mín er æðisleg. Hún er líka lillablá á litinn og miklu stærri en ég bjóst við, gæti ekki verið ánægðari með hana. Hendi inn myndum þegar ég er búin að kaupa aðeins meira dót í hana. Rúm fylgdi með sem og hillur, skrifborð, eldhúsborð og stólar sem er frábært. Mér líkar vel við borgina Le Havre en þar búa 300,000 manns og enginn stressar sig á neinu, allt er virkilega rólegt.

Núna er ég í París að bíða eftir stúlkum á hostelinu sem við Edda vorum á. Ég ætla með þeim að skoða Dalí safnið og síðan verð ég líka að kaupa flísteppi meðan ég bíð eftir sæng í pósti frá foreldrum mínum. Í París stara allir á skóna mína, ég held að gylltir skór séu kannski ekki í tísku lengur... Lestarferðin til Parísar er mjög þægileg, ég svaf alla leiðina eða í tvær klukkustundir. Alla sem langar að heimsækja mig er hér með boðið í heimsókn með fyrirvara um að þeir gætu þurft að kaupa sér dýnu til að sofa á eftir því hve fátækur námsmaður ég verð hérna.
Ég er ekki komin með síma en heimilisfangið er:

Kamma Thordarson, # 316
29 Rue Labédoyére
76600. Le Havre
France

Minnti mig á mömmu

Cyanide & Happiness @ Explosm.net

I dag eru tvær vikur þangað til eg fer til Frakklands að læra Europe-Asia undergraduate studies. Eg er buin að fa almanak, lista yfir kursa og dæmi um iþrottir sem skolinn minn byður upp a kennslu i. Eg er orðin mjög spennt, m.a.s. yfir iþrottunum og byrjaði i dag að rifja upp frönsku.

A laugardaginn for eg i otrulega skemmtilega brúðkaupsveislu hja Ola og Mariu, þvílíkt djamm. Brjúðhjónin héldu eftirpartí heima hjá sér eftir góðan mat, nokkrar ræður, dans og mikið áfengi í Þróttarheimilinu. Skemmti mér konunglega. Talaði líka við Kínverja að beiðni Stulla og foreldra minna. "Sjáðu Kamma, þarna er Kínverji." - "Ég fann vin handa þér, hann er Kínverji" - "Þú verður nú að tala við Kínverjann". Fólk getur verið svo sniðugt. Þegar það reynir.

Well it ain´t no use to sit and wonder why babe, even you don´t know by now

Hér sit ég heima á Háaleitisbraut og bíð eftir Stulla. Frídagurinn virðist koma í veg fyrir hugmyndir mínar um rómantískan hádegisverð þar sem hann er enn að tína rusl eða sparka í ruslatunnur og heima sit ég. Auk þess hef ég ekki nennt að fara út í búð og kaupa í þennan hádegisverð sem ég hafði þvílíkar væntingar til. Það tók svo á að vera á Austurlandi með foreldrum mínum og frænkum og fósturfjölskyldu. Sundferðin og nóttin hjá borholu 18 í Kröflu, svona lagað tekur á. Einnig dagsferð um fallega firði með stoppi í coke sjálfsala. Erfitt lif. Mikil fegurð, svakaleg afslöppun og mér tókst að byrja að læra. Gengur erfiðlega að halda því áfram því ég er alveg stillt inn á frí gírinn. Gott að vera komin aftur í bæinn, skrýtið að hugsa til þess að ég þarf varla að vakna á morgnana frekar en ég vil og stressandi að eiga enn eftir að kaupa flug til Frakklands.
Borðaði indverskan mat í gær og ákvað að spreyta mig við að elda kóreskan við fyrsta tækifæri.