Feed My Fiancé 1-2

BEER CHICKEN:

Beer Chicken from Kamma Thordarson on Vimeo.

MOJITO SALMON:

Mojito Salmon from Kamma Thordarson on Vimeo.

Hello to Sciences Po Paris au Havre from the UN

En anglais, svp!

I just attempted to celebrate "bolludagur", or as I like to translate it - ball day. These balls are made from the same dough as éclair au chocolat but cut in half, filled with jam and cream and then topped with chocolate. Eaten only once a year in Iceland, they are absolutely decadent. Sadly we put too much flour in the dough and ended up with biscuits. However, we will try again this weekend.

This same friend recently asked me how single life was treating me, due to my boyfriend being back home for a month. It was a good question and changed my attitude to his departure. Instead of missing him constantly like I did when we were a long distance couple, I decided to enjoy life as a single girl. Without cheating on him of course.

I spent my weekend in this spirit, headed to my favourite pub in New York on Friday to celebrate a friend´s birthday. That is the Peculier Pub on Bleecker street. Literally 3 minutes away from where I used to work, a classic bar with hundreds of bottled beers and a good lot on tap as well. The best thing on the menu is the mushroom burger, classic burger with mushrooms sautéed in beer and cheddar. Good fries. Goes down remarkably well with a Stella. Especially if that Stella is in a 1L beerglass. The tables have been carved into and the lighting is dull, the jukebox really makes the place what it is. Impeccable service and well, a great bar! For drinking beer that is.

But I didn´t go there to judge the bar. I had a much more important mission. To judge the girlfriends of two of my coworkers. Would they pass the ultimate test of being drunk together? I thoroughly enjoyed this test, until 7 am in fact and came home happy and a friend richer. On Saturday I remembered that I have been in a relationship for 3 years and it has taken a serious toll on my drinking abilities. So I spent the day wearing my red hungover sunglasses.

In the evening I had to go out though, I had promised a friend dinner and hookah. Feeling way too old for partying two nights in a row I headed to Alphabet City, a hyped but still cool area of New York. We went to Kazuza and ate slightly above average food and I had a mediocre glass of wine. The deco however was perfect for hookah, middle easter with red and golden tones. Really the sort of place you feel comfortable staying in. So stay we did, for five hours - and the hookah was absolutely excellent. They refilled the coals free of charge and kept it going for hours. We fell into a comfortable evening of talking about our boyfriends and making jokes. I had one horrible cocktail - A French Martini - but I´m pretty sure the pineapple juice was expired because the recipe sounded good; the waitress gave me a Sexy Red instead and it was absolutely delicious. The highpoint of the hookah bar, apart from the company of course, was the bellydancer. She had the perfect body, a glimmering golden costume and serious talent. She was gorgeous. The whole time she danced I was fixated and decided that if I ever have to live in a harem, I want her to be there with me.

When we left we saw a series of signs from the universe telling us to continue drinking, and we did. This time at the Beauty Bar, closer to Union Square. A fabulous place with a German speaking bouncer, always a plus! The people seemed gay or cult, we couldn´t really tell which but they were definitely more attractive than your average ABCian. The bar is mimicked as a hairdressers salon from the ´80s, and offers manicures 24/7. Good drinks. My friend repelled men with the classic line "I can´t hear you".... "I still can´t hear you".... until they got the hint and left her alone. Music to my liking and a discoball to top it all off.

Sunday was spent happily at home, lazing about and trying to understand twitter.

Le Havre!

2009

Gleðilegt nýtt ár kæri lesandi, mamma.

Árið 2008 var viðburðaríkara en flest ár hvað fjármál varðar, ég lenti í ýmsum skemmtilegheitum á borð við að British Airways hætti að fljúga til Íslands án tillits til þess að ég ætti flugmiða hjá þeim aftur út í heim og varð að kaupa mér miða hjá Icelandair í snari til að halda áfram kínverskunámi mínu í Hong Kong. Síðan vildi ég komast þaðan í apríl og flugfélagið Oasis fór á hausinn þannig að ég var strönduð á ný, langt frá fjölskyldu og kærasta. Síðan fæ ég þann heiður að vera titluð íslenskur námsmaður erlendis þegar bankarnir okkar hrynja og íslenska krónan verður afstæð.
Nú stunda ég nám við Sciences Po í Frakklandi og nem þar evrópsk-asísk fræði sem er mjög áhugavert nám og mikið, fullt að læra en þess vegna er maður í þessum annars óáhugaverða bæ, Le Havre í Normandy. Edda kom tvisvar í heimsókn og ælar nú að flytja nær mér eða til Parísar en hún er mjög góður gestur sem getur dundað sér tímunum saman meðan ég fer á fundi um verkefni og skemmti mér í skólanum. Síðan kom Stulli líka og hreifst svo af borginni að hann talar nú um að flytja þangað í vor. Ég er viss um að það sé vegna þess að ég benti honum í vitlausa átt að sjá sjóinn og hann gekk um fátækrahverfin í nokkra tíma.
Á síðasta ári fór ég til Ho Chi Minh og Filippseyja sem ég hef aldrei komið til áður og foreldrar mínir heimsóttu mig ásamt Hallveigu og Emil til Hong Kong og við fórum saman til Pekínar sem var mjög skemmtileg ferð með mikið af Sichuan mat.
Þetta ár verður að öllum líkindum skemmtilegt, ég hef góða tilfinningu fyrir því.

Jólafílingur

Bráðum koma blessuð jólin, börnin fara að hlakka til.
Reyndar hlakkar mamma mín alltaf meira til en nokkurt barn sem ég þekki og ég hlakka líka til, hlakka til að koma heim og fagna jólum! :)
Skemmtileg tilviljun - ég kenndi ensku í menntaskóla í Lin Yi sem er hvorki frægur né áhugaverður staður, mjög afskekktur.... og móðir og systir eins kínverskukennara hér í Le Havre (sem kennir mér) lærðu í þessum menntaskóla!
Þið sem hélduð að "lítill heimur" ætti bara við um Ísland... !

Sæl og glöð

Hér er mjög skemmtilegt að vera, mér var boðið í tvö matarboð á fimmtudaginn og valdi það sem mér fannst hljóma meira spennandi, kóreskur matur. Sá alls ekki eftir því, þvílíkur unaður! Steven eldaði í svona fjóra klukkutíma og þegar hann kláraði einn rétt borðuðum við hann, meðan hann útbjó næsta var hann með fingerfood. Þetta var svo ótrúlega góður matur að ég er búin að biðja hann sérstaklega að bjóða mér aftur ásamt Stulla þegar hann veður hjá mér í nóvember því þessu er varla hægt að lýsa. Því miður kann ég engin nöfn á réttunum en þeir voru mjög kryddaðir og rosalega góðir, skemmtilegir og frumlegir frá mér séð. Ég er yfir mig hrifin. Hann sýndi mér hvernig hann eldaði það sem hann gerði þetta kvöld og hefur lofað að kenna mér líka að gera kóreskar pönnukökur "from scratch" og ég hlakka svo til. Sem dæmi um rétt var steikt svínakjöt sem maður dýfir í mjög sterka sósu sem er um leið svolítið bitur og með því tekur maður hrá græn chilli og dýfir í sósuna og borðar. Annað var einhverskonar sterkfiskisúpa sem maður hellir yfir hrísgrjón og borðar og sashimi (reyndar ekki kóreskt) og hinu get ég ekki lýst því ég kann ekki orðin en vá, þetta var gott!

Í gær var svo almennilegt djamm með viðeigandi partíum og klúbbastuði, vorum mörg úr skólanum og skólastjórinn mætti sjálfur ásamt eiginkonu sinni sem kennir mér frönsku. Þau dönsuðu svo með okkur og voru kammó. Ég rölti heim og þá voru einhverjir strákar sem fylgdu mér því það er víst hættulegt að ganga ein heim um nótt hérna. Mér líður alls ekki þannig. Svo æfi ég líka franskt box eins og ég útskýrði fyrir manni sem hafði áhyggjur af því að ég væri ein á röltinu. Héðan í frá fer ég samferða fólki heim til að valda ekki íbúum Le Havre hugarangri og áhyggjum.

Fann kínverska búð nálægt heimilinu mínu sem selur mat frá allri Asíu, yndislegt! Nú get ég eldað allt sem mér finnst auðvelt og skemmtilegt að elda, hráefni sem ég fann aldrei á Íslandi og eigandinn er Kínverji sem er líka skemmtilegt. Fór á markaðinn í dag og keypti mér grænmeti, þar á meðal ólífur sem ég held að komi beint frá Afríku, ótrúlega góðar.

Frakkland, upplifanir

Ég hef orðið vitni að tveimur almennilegum mótmælum með skrúðgöngum og látum. Síðan hef ég fylgst með fólki borða croque monsieur, ganga um með franska hatta, borða osta "rétt" (og mér er boðið í osta-og-rauðvínskvöld með Frökkum), allt lokað í hádeginu (sérstaklega mikilvægar skrifstofur eða pósthúsið þegar starfsfólkið er ekki í verkfalli), fólk sem notar gemsann sinn sem hátalara meðan það gengur um borgina, skriffinnsku helvítis, menn sem ganga um með baguette og halda að þeir hafi fundið stóru ást lífsins, strákar sem strauja gallabuxurnar sínar, fólk sem fer út að ganga með hundana sína og öskrar á þá allan göngutúrinn og dettur ekki í hug að þrífa upp skítinn, ekta franskan hreim, Frakka sem neita að tala ensku og er byrjuð að kyssa stráka á báðar kinnar þegar ég hitti þá. Þetta er mjög skemmtilegt líf.

Skólinn er líka skemmtilegur eða réttara sagt virkilega áhugaverður og nemendurnir eru álíka hrifnir af orðabókum og sögu tungumála og ég auk þess sem þeim finnst spennandi að kaupa stílabækur, námsbækur og penna. Algjörir nördar. Sem fylgjast vel með og margir hafa spurt mig út í meint gjaldþrot Íslands með spurningum á borð við "hver er þjóðarframleiðsla ykkar nákvæmlega?" "Hvernig tókst ykkur þetta eiginlega?" og búast við ítarlegum og gáfulegum svörum frekar en táraflóði. Ég veiti þeim hvorugt. Mér finnst samt skemmtilegast hérna að þetta er orðið eins og kommúna, maður gengur á milli og fær hvað sem vantar lánað, alltaf stórir hópar að borða saman hér og þar og allir velkomnir og almennt mjög góð stemning í húsinu.

Kúrsarnir mínir eru:

Politics and Societies of North East Asia. (Lærum hvað samfélag er, hvaða reglur gilda og hversvegna, hvers vegna fólki finnst það tilheyra hópi eða samfélagi, hvernig ákvarðanir eru teknar o.fl. o.fl. Lesum fréttir og setjum í sögulegt samhengi, berum ávallt saman þjóðir Kóreu, Japan, Mongolíu og Kína; skoðum aðeins Norður-Kóreu).

Franska, skemmtilegt og einn daginn mun ég þora að tjá mig á þessu tungumáli. Læt ykkur vita.

Kínverska, segir sig sjálft.

Chinese calligraphy, læra að skrifa svona flott dæmi sem þið getið síðan hengt upp á vegg, er að bíða eftir fyrsta tímanum.

Lögfræði með áherslu á frönsk lög og alþjóðalög, hvað gerist þegar þau stangast á og lærum að setja mál okkar fram á réttan hátt ef við viljum að franskir lögfræðingar virði okkur viðlits.

Saga, saga frá upphafi tíma fram á 18. öld á hálfu ári og þau virðast ekki ætla að sleppa neinu. Taka fyrir helstu heimspekinga, leiðtoga og uppfinningamenn Evrópu og Asíu, bera saman í tímaröð og fjalla virkilega ítarlega um allt. Ég skil ekkert í þessum kúrsi þar sem þetta var versta fagið mitt áður fyrr og í hverjum tíma eru milljón ný nöfn, þúsund ný ártöl og oftast einhver kort sem við eigum að kunna utanað (og áttum að kunna áður en við komum).

Microeconomics, hér er mikill hluti námsefnisins að lesa The Economist, Financial Times og Wall Street journal og við fjöllum um hvað er að gerast, hvers vegna og hvernig hefði verið hægt að koma í veg fyrir það. Um leið og basic hagfræði. Svolítið óþægilegt að hafa aldrei lært hagfræði áður þegar fólkið sem er með manni í tímum útskrifaðist af hagfræðibrautum og eitthvað bull.

Quantitative methods, stærðfræði hagfræðinnar. Hélt að þetta yrði auðvelt fyrir mig sem útskrifaðist af náttúrufræðibraut en í fyrsta tímanum reiknuðum við dæmi úr fjórum stærðfræðiáföngum og ég fékk óskiljanlega löngun til að sjá vasareikninn minn aftur. Ekki bara tölfræði.

Great Political Writers. Þetta er valfag og við ráðum þessu svolítið sjálf, ég á að finna mér eitthvað efni tengt stjórnmálum og ræða það síðan með tilvísunum í einhverja merkilega rithöfunda, þið megið endilega koma með uppástungur. Heimildir mega vera á öllum tungumálum. Þetta má líka vera merkilegur pólitískur atburður (sbr. stofnun Alþingis) og afleiðingar eða hrein heimspeki um hvað stjórnmál eiga að gera.

Boxe Francais, held mér veiti ekki af smá hreyfingu og þetta virðist vera svipað og kickboxing þannig að ég er spennt. Búin að redda læknisvottorðinu sem var nauðsynlegt til að mega skrá mig í leikfimi.

Team Project, þetta er áfangi en við ráðum hvað við gerum og ég ætla, aldrei þessu vant, að gera árbók. Mikil vinna en fólkið sem hefur beðið um að vera í hópnum er mjög vant, hæfileikaríkt og greinilega tilbúið að leggja á sig heilmikla vinnu þannig að ég verð ekki ein í þessu. Þurfum að redda styrkjum og prentun og öllu svona sjálf.

Síðan ætla ég að vera í English debating society og vonandi keppa í ræðumennsku, English parliamentary style. Skólinn borgar þá undir mann farið til hvaða lands sem keppnirnar eru en þær eru t.d. Model EU og að ég held Model UN. Skólar sem keppa á móti okkur eru m.a. Cambridge, Oxford og Ivy League skólar Ameríku, við erum ekki með alvöru þjálfara og frekar chillað viðhorf sem lýsir sér þannig að ef maður vill og hefur tíma til að fara þá má maður það svo lengi sem það er ekki búið að fylla öll plássin.

And that´s it.